In de annalen van de Nederlandse cultuurgeschiedenis is de relatie tussen schilder Karel Willink (1900–1983) en zijn muze en derde echtgenote Mathilde Willink (1938–1977) zonder twijfel de meest iconische, kleurrijke en dramatische. Hun gezamenlijke leven in de jaren zeventig las als een sprookjesachtige film, maar eindigde in een diepdroge tragedie. Samen beheersten zij de Amsterdamse societyscene en creëerden zij een wereld waarin kunst, excentrieke mode en vervreemding smolten.

De meester van het Magisch Realisme

Karel Willink stond bekend als de grootmeester van het magisch realisme (en later het neoralisme). Zijn schilderijen kenmerken zich door uiterste precisie, dreigende wolkenluchten, klassieke architectuur en een vervreemdende stilte. Willink was een intellectuele, gedisciplineerde man die wars was van artistieke slordigheid.

Hoewel hij al decennia een gevierd kunstenaar was, veranderde zijn leven en werk ingrijpend toen hij in 1969 Mathilde de Booy ontmoette. Zij werkte destijds als stewardess en bracht een explosie van glamour, kleur en theatraliteit in het leven van de oudere, gereserveerde schilder.

Mathilde: Het levende kunstwerk

Mathilde Willink was veel meer dan alleen een echtgenote; zij was haar eigen meesterwerk. Met haar opvallende rode haren, geometrische kapsels, dramatische make-up en haute couture-creaties van ontwerpers als Fong Leng, was zij een avant-gardistisch stijlicoon lang voordat de term algemeen goed was.

In hun luxueuze villa aan de Ruysdaelkade in Amsterdam ontving het paar de beau monde, politici, kunstenaars en journalisten. Mathilde verscheen regelmatig in talkshows en bladen, waar ze op onnavolgbare, poëtische en soms excentrieke wijze sprak over kunst, mode en haar liefde voor Karel. Voor Karel was zij de ultieme belichaming van schoonheid en een onuitputtelijke bron van inspiratie; ze verscheen op talloze van zijn latere doeken.

Scheiding en een abrupt einde

Ondanks de schijnbare perfectie van hun sprookjeswereld, barstte de façade in 1975. Het huwelijk liep stuk, en het koppel scheidde in 1977. Voor Mathilde was de breuk een zware klap. Ze probeerde haar leven in de Amsterdamse society voort te zetten, maar worstelde steeds zichtbaarder met eenzaamheid en mentale problemen.

Op 25 oktober 1977, nog geen twee jaar na hun scheiding, werd Mathilde dood aangetroffen in haar appartement aan de Sarphatikade, getroffen door een kogel uit een vuurwapen. De precieze toedracht rondom haar overlijden – of het nu ging om zelfmoord of een misdrijf – is tot op de dag van vandaag onderwerp van speculatie en mysterie, wat haar status als tragische cultfiguur alleen maar heeft versterkt. Karel Willink hertrouwde later dat jaar met Sylvia Quiël en overleed in 1983 op 82-jarige leeftijd.

Een blijvende nalatenschap

Het verhaal van Karel en Mathilde Willink blijft tot de verbeelding spreken. Het staat symbool voor een vervlogen tijdperk waarin excentriciteit en compromisloze kunstenaarschap hand in hand gingen. Waar Karels doeken ons herinneren aan een koele, mysterieuze perfectie, blijft Mathilde voortleven als de onbetwiste koningin van de Nederlandse avant-garde – een tragisch maar fascinerend icoon dat haar stempel drukte op de vaderlandse cultuurgeschiedenis.